پایلوت مهاجرتی آتلانتیک سبب افزایش و حفظ مهاجر در منطقه می شود.

پایلوت مهاجرتی آتلانتیک سبب افزایش و حفظ مهاجر در منطقه می شود.

پایلوت مهاجرتی آتلانتیک سبب افزایش و حفظ مهاجر در منطقه می شود.


پایلوت مهاجرتی آتلانتیک سبب افزایش و حفظ مهاجر در منطقه می شود.

اداره مهاجرت کانادا از مهاجرانی که تحت برنامه AIP به آتلانتیک کانادا نقل‌مکان کرده‌اند، در کوتاه‌مدت نتایج مثبتی را دریافت کرد.

به نظر می‌رسد پایلوت مهاجرتی آتلانتیک برای کمک به ایالت‌های ساحل شرقی برای حفظ مهاجران، در مسیر درستی قرار دارد.

سازمان مهاجرت و شهروندی کانادا (IRCC) این پایلوت مهاجرتی (AIP) را از زمان راه‌اندازی در مارس ۲۰۱۷ تا پایان سال مالی ۲۰۱۹-۲۰۲۰ موردبررسی قرار داد. آن‌ها می‌خواستند ببینند که آیا این برنامه مهاجرتی همان‌طور که انتظار داشتند به رشد جمعیت کمک کرده است و آیا کمبودهای بازار کار کانادا را جبران کرده است؟

پایلوت مهاجراتی آتلانتیک یک برنامه کارفرما محوراست. این برنامه به کارفرمایان در چهار استان آتلانتیک اجازه می‌دهد تا استعدادهای خارجی را بدون نیاز به LMIA که فرایندی طولانی و پرهزینه است استخدام کنند. از طریق این برنامه، مهاجران با یک برنامه مشخص، شغل مشخص و محل سکونت مشخص که توسط سازمان‌های خدماتی مشخصی ارائه می‌شوند به کانادا می‌آیند.

در طول این مدت، برنامه آتلانتیک کانادا برای نگه‌داشتن مهاجران در منطقه تلاش کرده است، درواقع پایه و اساس حفظ مهاجران در منطقه، پایلوت مهاجرتی آتلانتیک است. سازمان مهاجرت و شهروندی کانادا اعلام کرده است که از ۵۵۹۰ مهاجری که از طریق پایلوت مهاجرتی آتلانتیک وارد کانادا شده‌اند، بیشتر آن‌ها هنوز بعد از ۲ در استان‌های اولیه خود سکونت دارند.

بخش عمده‌ای از مهاجران AIP گزارش داده‌اند که در زمان این نظرسنجی برای کارفرمای اصلی کانادایی خود کار می‌کنند و برخی از کسانی که کارفرمای خود را تغییر داده‌اند همچنان در همان استان کار می‌کنند.

اکثر تازه‌واردانی که از طریق برنامه AIP وارد کانادا شده‌اند، پس از یک سال همچنان در آتلانتیک سکونت دارند. این یافته‌های اولیه نشان می هد که میزان ماندگاری افرادی که از طریق این پایلوت وارد کانادا شده‌اند نسبت به سایر برنامه‌های آتلانتیک بسیار بیشتر است.

تقریباً نیمی از این افراد، حدود ۴۵ درصد، در نیوبرانزویک و ۳۴ درصد در نوا اسکوشیا سکونت دارند. جزیره پرنس ادوارد و نیوفاندلند و لابرادور هر یک میزبان ۱۰ درصد از مهاجران هستند.

پس از دو سال، مهاجرانی که از طریق برنامه AIP به نیوبرانزویک و نیوفاندلند نقل‌مکان کرده‌اند در مقایسه با سایر مسیرهای مهاجرتی کانادا بیشتر بود. اکثر کسانی که در زمان نظرسنجی در کانادا حضور داشتند اعلام کردند که قصد اقامت در استان فعلی محل سکونت خود را دارند، درحالی‌که کمتر از یک‌پنجم اعلام کردند برنامه مشخصی ندارند و فقط ۳ درصد اعلام کردند که قصد ماندن ندارند.

دلایل اصلی تمایل مهاجران برای ماندن در استان این بود که جامعه خود را دوست داشتند، شغل خود را دوست داشتند و هزینه زندگی مقرون‌به‌صرفه بود. حدود یک‌سوم نیز اعلام کردند در این استان خانواده یا دوستانی دارند.

کسانی که قصد ترک استان را داشتند اعلام کردند که ترک این استان برای کسب درآمد بیشتر در یک استان دیگر است و حدود ۴۰ درصد اعلام کردند که نتوانسته‌اند فرصت‌های شغلی دیگر را در استان محل زندگی خود پیدا کنند.

طبق ارزیابی‌های صورت گرفته، مشخص شد که ارائه محل سکونت به مهاجران به‌شدت در جذب مهاجر موٍثر بوده است. بیشتر متقاضیان این پایلوت مهاجرتی نمی‌دانستند که می‌توانند به‌صورت رایگان به این خدمات دسترسی داشته باشند، باوجوداینکه اکثر کارفرمایان اعلام می‌کنند که سازمان آن‌ها این خدمات را پوشش می‌دهد. در میان سایر توصیه‌ها در مورد چگونگی بهبود این آزمونه مهاجرتی، IRCC موافقت کرد که یک استراتژی برای افزایش آگاهی افراد از خدمات محل سکونت برای متقاضیان اصلی AIP و همچنین همسران و فرزندان آن‌ها ایجاد کند.

AIP در مسیر تبدیل‌شدن به یک برنامه مهاجرتی دائمی قرار دارد. این آزمونه تا دسامبر ۲۰۲۱ تمدید شد تا زمان بیشتری برای IRCC برای مطالعه تأثیر میان‌مدت و بلندمدت این برنامه در منطقه فراهم شود.

 

منبع خبر: CIC NEWS

اخبار روز کانادا

newsپایلوت مهاجراتی آتلانتیک کانادا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

COVID-19: Need help staying in Canada? CanadaVisa is here for you.Learn more
+